9 Şubat’ta kapılarını açan ve 11 Mayıs’a kadar ziyaret edilebilecek “Ayla Turan Retrospektif” sergisi, sanatçının 30 yıllık üretimini tek çatı altında buluşturuyor.

Mermerden bronza, tahtadan polyestere uzanan 56 eser…
Ama bu yalnızca bir sayı değil; üç on yıllık bir sanat hafızası.

Taşa, Ahşaba ve Bronz’a İşlenmiş Bir Hafıza

Sergi, Ayla Turan’ın yıllar içinde farklı malzemelerle kurduğu güçlü diyaloğu gözler önüne seriyor. Heykeller yalnızca form değil; duygu, sorgulama ve toplumsal hafıza taşıyor.

Özellikle son dönem çalışmalarında öne çıkan çocuk figürleri, izleyiciyi ilk bakışta masumiyetle karşılıyor. Ancak yaklaştıkça derinleşen bir anlatı beliriyor. Çocukluk; sosyolojik, psikolojik, kültürel ve hatta teolojik katmanlarıyla yeniden düşünülüyor.

Bu heykeller sadece görülmüyor, sorgulatıyor.

“Eski Albümleri Karıştırmak Gibi…”

Ayla Turan, retrospektif hazırlık sürecini “eski albümleri karıştırmak” olarak tanımlıyor.

Sanatçı için bu sergi, geçmişe dönüp bakılan bir nostalji değil; üretimin geldiği noktayı gösteren bir “durak”. Bir soluklanma anı. Ama aynı zamanda yeni bir sıçramanın eşiği.

Otuz yılın emeği, tek bir mekânda zamana meydan okuyor.

Heykelde Hareket Hissi

Turan’ın işleri fiziksel olarak sabit olabilir. Ancak izleyici karşısında duran formlar, sanki bir an sonra yerinden kıpırdayacakmış gibi bir devinim hissi yaratıyor.

Prof. Dr. Marcus Graf, sergi kataloğu için kaleme aldığı yazıda Turan’ın pratiğini, “heykelin ne olabileceğine dair ufuk açıcı bir araştırma” olarak tanımlıyor. Ona göre sanatçı, yaşam ile sanat arasında samimi ve güçlü bir bağ kuruyor.

Bu bağ, izleyiciyi heykelin karşısında yalnız bırakmıyor; içine çekiyor.

Çocukluk: Masumiyet mi, Sorgulama Alanı mı?

Turan’ın son dönem heykellerinde çocuk figürü merkezde. Minimalist dokunuşlarla oluşturulmuş pürüzsüz beyaz yüzeyler ilk bakışta saflığı çağrıştırıyor. Ancak formun içindeki ifade, çok daha derin bir tartışma başlatıyor.

Çocukluk burada yalnızca bir dönem değil; kimliğin, kültürün ve toplumun şekillendiği kırılgan bir alan.

Sanatçı, izleyiciyi çocukluğa romantik bir yerden değil; düşünsel bir yerden bakmaya davet ediyor.

Hamburg’dan Dünyaya Uzanan Bir İmza

1973 Hamburg doğumlu Ayla Turan, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Heykel Bölümü mezunu. İstanbul’da yaşayan sanatçı, üretimini uluslararası ölçekte sürdürüyor.

Kamusal alan heykelleri Türkiye’den Almanya’ya, Fransa’dan Güney Kore’ye, ABD’den Dubai’ye kadar geniş bir coğrafyada sergileniyor. Vermont West Rutland Art Park’tan Kahire’ye, Çin’den Meksika’ya uzanan bir sanat izi…

Bu retrospektif, yalnızca İstanbul’daki bir sergi değil; dünya ölçeğinde bir üretimin panoraması.

“Ayla Turan Retrospektif”, üç on yıllık emeğin, arayışın ve dönüşümün güçlü bir özeti.

Kibele Sanat Galerisi’nde açılan bu sergi, heykelin sessiz ama sarsıcı gücünü yeniden hatırlatıyor.

Ve izleyiciye şu soruyu bırakıyor:
Bir heykel, hareketsizken ne kadar canlı olabilir?