Türkiye’nin en üst idari yargı makamı olan Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu (İDDK), Elektrik Üretim A.Ş.’de uzun yıllar görev yaptıktan sonra 2009 yılında kendi isteğiyle emekliye ayrılan eski bir müessese müdürünün “genel müdür ek göstergesi olan 6400’den yararlanma” talebini kesin olarak reddetti. Böylece yaklaşık 15 yıldır süren hukuk mücadelesi resmen sona ermiş oldu.
Emekli müdür, görev yaptığı Ankara Elektrik Dağıtım Müessesesi’nin daha sonra Başkent EDAŞ Genel Müdürlüğü’ne dönüştüğünü ileri sürerek, ek göstergesinin genel müdür seviyesine yükseltilmesini istemişti. SGK’nın talebi reddetmesi üzerine dava açan eski yönetici, son umudu olan İDDK’dan da olumsuz yanıt aldı.
Danıştay, davacının iddialarının hukuken karşılığının olmadığını belirtti. Kurul, müessese müdürlüğü unvanının 399 sayılı KHK kapsamında halen yürürlükte olduğunu, dolayısıyla bu kadroya ilişkin ek gösterge düzenlemelerinin de geçerliliğini koruduğunu vurguladı.
Kararda, davacının “görev yaptığım birim genel müdürlüğe dönüştürüldü” iddiasının da hukuken geçerli olmadığı ifade edildi. Bu değerlendirme, ek gösterge talebinin reddedilmesinde temel gerekçe oldu.
İDDK’nın dikkat çektiği en önemli noktalardan biri, Ankara Elektrik Dağıtım Müessesesi ile Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin yapısal olarak aynı kabul edilemeyeceğiydi.
Başkent EDAŞ’ın sadece Ankara’yı değil Kırıkkale gibi çevre illeri de kapsayan daha geniş bir faaliyet alanına sahip olduğu, bu nedenle müessese müdürü ile genel müdürün görev ve yetki bakımından eşdeğer sayılamayacağı belirtildi.
Davacının iptalini istediği 1996 tarihli XV No’lu Eşitlik Cetveli de Danıştay’dan tam not aldı. Cetvelde “Ankara Elektrik Dağıtım Müessese Müdürü” unvanının “müessese müdürü” ile eşitlendiği düzenleme hukuka uygun bulundu.
Kurul, benzer bir uyuşmazlıkta 2003 yılında verilen karara da atıf yaparak içtihadın sürekliliğini vurguladı.
Ek göstergenin 6400’e yükseltilmesi hukuken mümkün görülmediği için, davacının bu farktan doğan tüm parasal hak iddiaları da reddedildi. Emekli aylığının artırılması, geçmişe dönük fark ödemesi gibi taleplerin tamamı karara dayalı olarak kabul edilmedi.
Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun 30 Ekim 2024 tarihli kararı oybirliğiyle alındı ve kesin nitelik kazandı. Karar, geçmişte müessese müdürlüğü yapan birçok kişi için de emsal oluşturabilecek önemli bir yargı sonucu niteliği taşıyor.
